Het begon allemaal met een piepklein eitje dat de kinderen van onze wijkafdeling vonden toen ze naar het bos gingen. Er was nergens in de buurt een vogel te bespeuren. Dus besloten onze kleuters het mee te nemen naar school en er goed voor te zorgen. Enkele dagen later vonden de kleuters van het centrum ook zo een ei in de speeltuin. Zij gaven het een warm nest in de klas van juf Elsy. Raar maar waar ... maar toen het eerste en tweede leerjaar op leerwandeling gingen naar het bos van Lippelo vonden zij ook zo een gek ei. Voor dat ei maakten we een gezellig nest in het eerste leerjaar. Onder een grote broedlamp houden we het ei lekker warm. Dat dit geen gewone eieren waren merkten we al vlug. Ze groeien elke dag en zijn nu zelfs al bijna té groot voor hun gezellig nest. Hoelang gaat dit nog door? Hoe lang moeten wij nog nieuwsgierig afwachten? Wat zit er in die eieren? Een schildpad? Een krokodil? Sommigen vermoeden dat we ons aan een nieuw soort dinosaurus moeten verwachten, zoals die eieren groeien, van één ding zijn we allemaal overtuigd : dit zijn geen gewone eieren ... Onze Stapskinderen zijn alleszins al in de wolken ...

Groot was onze verbazing toen we na een weekje vakantie weer op onze school kwamen. De eieren waren zo groot geworden dat ze niet meer in de nesten pasten. Tijdens de vakantie werd er dan maar voor een groter nest gezorgd op de speelplaats. Maandagmorgen kregen we dan ook nog bezoek van een rare vogel, op zoek naar z'n verloren eieren. Aan de kleuters verklapte die z'n naam : "TOEMA". Hij bedankte onze kinderen voor de goede zorgen en vroeg hen nog enkele dagen op de eieren te willen passen. Dat beloofden onze STAPSkinderen graag. Verwachten we dan toch geen dinosaurus op Staps? Of geen krokodil? Maar lieve kleine rode vogels? We zijn zo benieuwd ... Wordt vervolgd ...

Op vrijdag, 10 november was het groot feest in Staps. Rond half 11 hoorden Toema en Toepa vreemde geluiden in de eieren. De dokter werd er bijgehaald. 11 gezonde Toeka's werden geboren !!!

Toeka		10/11/2006